Maar eerst even nog wat uitdeel-ervaringen.
Hier krijgt `Pari een kinderwagen. ze moet nog een paar weken.en kan deze wagen heel goed gebruiken. wilt u bidden voor deze zwangerschap, want ze is best nerveus ervoor. ze heeft 2 kinderen thuis, 1 kindje hebben ze al een paar jaar geleden moeten begraven en een ander kindje van haar is gehandicapt aan het been en zorgt een tante van haar voor. Ze vind het best spannend. Toen ze ook net zwanger was wilde ze eigenlijk abortus plegen. Maar gelukkig heeft ze daar vanaf gezien. Toch kan ik haar spanning heel goed begrijpen. Laten we hopen en bidden dat dit kindje gezond mag zijn.
en ja dan hebben we hier de ruil. We waren namelijk buiten de romni-loods aan het schoenen uitzoeken toen de buren van ons ook buiten in de groentetuin bezig waren. ze zagen ons zo bezig en schreeuwde: wat doen jullie? Nou we zoeken schoenen uit. en toen vroegen we hen of ze soms ook nog schoenen nodig hadden. nou daar waren ze wel blij mee. we vroegen de maat en over het hek werden de schoenen aangegeven. ze vroegen de prijs, maar ja die was gratis. Toch wilde ze wat terug doen, want even later riepen ze ons weer naar het hek toe, en kregen we opeens een levende kip in onze handen gedouwd.en tja omdat onze hond Joey er ook al aardig zin in had, hebben we de kip gelijk maar geslacht.Eniko zocht een mes uit in de keukenla en ik hield ondertussen het spartelende beesie vast. en tja hoe zielig ook volgens Nathan, De kop was er in een no-time af. het beest spartelde alleen zo erg na dat eniko en ik als straf voor zijn onthoofding helemaal onder de bloedspetters zaten. We hadden grote lol, maar we konden ons gelijk verkleden na de slachtpartij. Binnen ging Eniko en Marjon verder met de slacht van het beste beestje. en savond hebben we er heerlijk van gegeten.
En ja wat nu komt is iets wat ons vanf zondagmiddag tot dinsdag vooral heeft bezig gehouden. Verschillende van jullie kennen ze wel. Bobi en Andrea. Ongeveer 6 jaar geleden werd hun moeder in hun bijzijn vermoord. Daarna zijn ze bij hun oma in huis gekomen. en al was het geen vetpot, het ging.Totdat oma verleden jaar ook overleed. Oma vroeg aan mij toen op haar sterbed om een goed plekie te zoeken voor ze, want thuis zou het volgens haar niet goed gaan omdat opa gehandicapt is en al zowat niet voor zich alleen kan zorgen. Of oma iets aanvoelde, ik weet het niet. maar nadat oma overleden was, wilde opa er niet van weten dat de kids weg zouden gaan. dit was nog wat ie had. dus hield de familie de kinderen daar. tot net voor kerst. toen werden ze opeens van school gehaald door de kinderbescherming. ze mochten nog even opa gedag zeggen en weg waren ze. Omdat ze als kind niet meer kind konden zijn daar in huis.ik ben toen met inci die dag erna nog bij ze wezen kijken in het kindertehuis waar ze nu zaten. en hoe moeilijk ook voor hen, ik denk dat het de beste plek is waar ze kunnen zitten.
tot ik opeens zondagmiddag hoorden dat vanwege de grote vakantie een nicht van de familie bij het kindertehuis was geweest en de kinderen had gevraagd om de vakantie door te brengen. en na controle van de kinderbescherming mochten ze daarheen. men dacht dat alles goed was.
De familie in salard kwam er achter omdat deze familie een keer heel laat in de avond met de kinderen bij opa op de stoep stond.
maar die familie waar de kinderen nu waren had niet tegen de kinderbescherming verteld dat men in meisjes handelt op de straat. verschillende hier van dorp hebben al met deze familie te maken gehad. en dus toen we het dan ook hoorden was onze eerste reactie; dit moeten ze weten die kinderbescherming.Hier mag gewoon andrea niet zijn. maar ja. zondagmiddag, niemand neemt op. Dus maandagmorgen. een oom en inci moeder(tante van hen) hebben toen vanaf het gemeentehuis naar de kinderbescherming gebeld. en gevraagd of ze niet wisten waar ze de kinderen hadden geplaatst? Nu hadden ze het huis gekeurd waar de kinderen zouden komen, maar ze wisten niet dat deze familie in deze zaken zat. Toen men dat dan ook hoorde zijn ze er gelijk heen gegaan en hebben ze hen terug gehaald. een hele opluchting. als familie mochten we komen kijken als we dat wilde. Nu de rest hoefde niet zo nodig, maar Kati, Inci en ik waren eigenlijk best nieuwsgierig hoe het nu met ze was. en daarom zijn we toch met elkaar even naar Oradea gegaan. Ook omdat inci moeder wel opvang-adres wil zijn voor hen als het vakantie is of de weekenden. We vroegen iemand uit Salard om te rijden omdat onze auto uit elkaar ligt, namen een actie schoenendoos-doos mee voor beide, en zijn er even geweest. wat waren ze blij ons te zien. En wat zagen ze er goed uit zeg. je ziet gewoon dat ze daar op hun plek zitten ondanks alles. ook de kamer waar andrea sliep zijn we even geweest en wat was die mooi voor een kindertehuis. ik had het al veel langer in de planning, maar doordat ik nog geen auto rij vanwege mijn schouder en veelal dingen samen plan met rene als we naar de stad gaan, kwam het er gewoon niet lekker van. maar wat was het goed om even zo samen te zijn. we hadden ook een goed gesprek met de direktrice van het kindertehuis over het hoe en wat van dit hele gebeuren en wie wij waren in verhouding tot hen? En nu staat kati eigenlijk op de lijst om thuis bezocht te gaan worden. om te zien of haar voorzieningen voldoen aan de eisen van de kinderbescherming.
De 20e gaan ze eerst met het kindertehuis op kamp en dan mogen ze misschien de rest van de vakantie bij Kati komen. afwachten dus.
Kinderclub:
Dit keer lopend naar de club vanwege de auto. en met dat hele warme weer geen pretje. en al helemaal niet als je dan bij het hek staat en blijkt dat de sleutel van het hek en gebouw nog heerlijk thuis op tafel ligt. nou dan word je net blij. Maar gelukkig bood abi aan om weer terug te rennen en bleven wij met zijn allen wachten. er waren al vele kinderen, en met zijn allen zochten we de schaduw op van de boom. het was te warm.
Zelfs eenmaal binnen ook. meestal zingen we aardig wat liedjes, maar na 3 liedjes had iedereen het wel gezien.
Dit keer gingen de kleine kinderen al na de liedjes weg, en kregen ze echt apart bijbelverhaal. Dit pakt zo leuk uit. de kleintjes hebben er echt schik in dat ze apart zitten.
Het verhaal dat zij dit keer hadden was dat Jezus hun beste vriend is en dat zij een schaapje van Jezus zijn.
Inci las het verhaal dit keer bij hen voor. en daarna zijn ze een leuk schaap-werkje wezen maken.
Ze `zijn echt heel leuk bezig. en met soms wat hulp komen ze tot een heel mooi resultaat waar ze echt trots op zijn.
al is het vaak nog ene probleem om ze de werkjes mee naar huis te laten nemen. want dat willen ze vaak niet. velen zijn bang dat het kapot gemaakt word door anderen uit het gezin en laten het liever dan bij ons. maar wij willen juist dat ze het mee gaan nemen om zo hun ouders te laten zien wat ze gemaakt hebben en wie weet nog mogen vertellen waarom ze het gemaakt hebben. welk verhaal er achter zit.
Bij de groten gingen we verder met Abraham. maar nu met Abraham en Isaak als offer. en dan de doorwijzing naar Jezus offer voor hen. hiervoor was moeilijk een werkje te vinden en hebben we dus zelf een werkje gemaakt voor hen.een lang vel papier met op de onderkant abrahams offer en op het lange papier een tekening met Jezus offer. Onderaan stond de tekst: Abrahams offer voor God. bovenaan stond de tekst: Gods offer voor jou -Jezus.
kind en ja zelfs moeders vinden het nog prachtig om werkjes te maken.
Lekker bezig zijn. je kan nu ook wat meer doen met de grote. Dit kleintje gaat echt niet weg zonder haar grotere zus, dus die zit gewoon nog bij haar tijdens de grotere club.
Wat ook leuk was bij de kleintjes dit keer was dat er tijd over wa om een spelletje met ze te doen. een soort zakdoekje leggen, maar dan net iets anders op de roemeense manier. maar leuk vonden ze het wel. en tja als je dit gewoon ziet zitten bij die kleintjes dan gaat het zo kriebelen in je he om met die peuterspeelzaal te beginnen. want wat is het leuk om ze zo bezig te zien. deze groep is nog zo te vormen.
Aan het einde van de werkjes kregen alle kinderen nog even wat water te drinken omdat het zo warm was. en zie hier een eindresultaat van een van de kleintjes. mooi he.
en hier een paar eindresultaten van de grote. deze bleven achter, omdat ook hier die strijd is van niet mee naar huis willen nemen.
Ach een paar die blijven is niet erg, maar de helft dat willen we niet. dus proberen we echt om de kinderen toch te leren het thuis te laten zien.
Jeugdclub 12+: Je bent een PAREL!!!! en Bingo
De laatste jeugdavond voor de vakantie. dit omdat we vanaf nu heel veel gasten gaan krijgen. en ook zelf met vrienden van ons op vakantie hopen te gaan in augustus, en er ook verschillende evengelisatieavonden zullen wezen waar we ons goed op willen voorbereiden. daarom zo voor de kinder/jeugdclubs even een zomerstop.eigenlijk net als in Nederland.
en vanwege de auto hebben we het dit keer weer bij ons thuis gedaan. 6 uur beginnen officieel, maar men was er al om half 6 voor een groot gedeelte. marjon en ik zaten net even vlug nog aan een soepje voordat ze kwamen. dachten we. maar ja opeens zaten we te eten tussen een heel stel meiden waarvan je weet dat die het thuis ook niet breed hebben. dus hebben we gelijk maar wat brood klaar gemaakt en dat op tafel gezet. wat er heerlijk inging. men was zelfs blij dat ze boter en leverpastei op de boterham hadden. het is bij hun of,of maar niet beide. een luxe maaltijd dus even voor hen. en wij ons weer eens rijk voelend met ons normale broodbeleg.
En tja waar zullen we het over gaan houden he? Ons was al een paar keer gevraagd of we niet weer eens het spel bingo zouden gaan spelen, ze konden dit spel niet, maar vinden het o zo leuk. net als ik.Dus eigenlijk toen ik daaraan dacht,dacht ik van: oke maar er is een veel grotere bingo te winnen in het leven. En dat is het te weten dat je door God zo geliefd ben, dat Hij Zijn enige Zioon Jezus heeft gegeven voor jou. Dat Hij wilde sterven voor jou. Om jou weer terug te brengen bij de Vader. hun Vader. en dat probeerde we hen ook uit te leggen. er waren deze avond meer jeugd dan de afgelopen avonden, maar het was stil, en er was aandacht en openheid. Pijnlijk is het dan ook om te horen als je vraagt of ze zich een parel voelen in de ogen van God, dat je dan nee hoort. omdat ze geen liefde voelen van huis uit. sommige voelden zich niet waardig zich toch een parel te mogen weten. en ja hoe leg je Gods liefde uit he. tot ik opeens aan een dvd dacht die we ooit een paar jaar geleden gemaakt hebben met fotos van de kinderen hier en Vaders liefdesbrief er doorheen gesproken in het Hongaars. die heb ik vlug opgezocht en opgezet. dat was toch weer het voordeel dat we het dit keer thuis deden. En ook hier was er zo de aandacht maar ook de emotie bij de jeugd. het raakte hen echt, en we hebben het gelijk ook afgesloten met gezamenlijk gebed. degene die wilde bidden mocht bidden. Maar mensen, ik wil u allen vragen of u voor deze jeugd wil blijven bidden, want ze hebben echt een biddende achterban nodig. thuis krijgen de meeste niet de liefde van God voorgeschoteld. Maar je ziet dat sommige er wel hongerig naar zijn. bid dat ze het mogen vasthouden in hun zijn in hun wereldtje.
Van het moment binnen met de jeugd heb ik geen fotos hoor. als we zo met elkaar in gesprek zijn dan ga ik dat niet verstoren door fotos te laten maken. maar van de bingo buiten hebben we wel. we zijn maar met zijn allen naar buiten gegaan omdat daar meer ruimte was voor alle kaartjes neer te leggen.Na nog even weer een korte uitleg omdat we nu voor het eerst met echte bingo-kaarten zouden spelen konden we beginnen. we hadden 3 rondes met in iedere rondes wat ingepakte kadootjes. zo konden ze niet zien wat ze wonnen. aangezien de trekker net thuis stond kon daar mooi het voorfront gebruikt worden als kadootjes-tafel.
we begonnen iedere keer met bijvoorbeeld eerst de bovenste rij vol, dan de middelste en dan hele kaart vol. en dat ging goed. je ziet dan toch dat je lekker het een keer speelt met jeugd. al is het toch nog moeilijk voor sommige he die net kunnen lezen en de getallen niet goed kunnen. we moesten dan ook regelmatig de nummers even herhalen en het werd ook danig gevraagd door de jeugd. maar wat hadden ze een schik. het was echt heel gezellig zo met zijn allen buiten bezig zijn. omdat we niet genoeg officiele fishes hadden om op de kaarten te leggen gebruikte we bij de rest van de kaarten kralen. en dat ging ook heel goed.
Claudia, het meidje hier vooraan, dat zo graag bingo wilde spelen geniet echt en won ook geregeld een prijs. en ja hier dan even een voorbeeld met kralen-fishes,
Dit keer had Katika bingo en mocht naar de trekker lopen om een kadootje uit te zoeken. hier de groep jongens aan mijn tafel. ze hielpen wel mee met voorlezen.soms van de wal in de sloot, maar oke. ook zij hadden schik in het spel.
en Tja zelfs moeder Inci speelde fanatiek mee, en was maar wat blij met haar bingo aanwinst. en tis haar gegund hoor. Maar wel knap hoor, zelf de kadootjes ingepakt te hebben en dan nog zo enthousiast zijn met je kadootje.
Zo dit was weer een heel verhaal, maar er was ook een hoop in korte tijd gebeurd weer. binnenkort zal ik weer een privestukje schrijven,
maar ondertussen wil ik u allen vragen om te bidden voor het werk wat we hier mogen doen voor onze God. het is echt Zijn plan, Zijn werk met ons en de mensen hier,
We bedanken hierbij ook eens de mensen die dit alles al zo'n warm hart toedragen. en ons steunen.
Maar toch, en dit vragen we echt niet heel vaak, willen we u allen eens vragen of u niet wilt nadenken om dit alles mee te steunen door eenmalig of misschien maandelijks een gift te geven aan het werk hier. Speciaal nu het gebouw binnenin afgemaakt moet gaan worden en daarna met alle activiteiten in het gebouw, kunnen we iedere extra gift heel goed gebruiken. we hopen daarom ook op uw financiele steun.
Wilt u dit project ondersteunen d.m.v een financiele gift? Dan kunnen giften overgemaakt worden aan;
Stichting GOUD Kockengen.
Rabobank Kockengen Banknummer: 33.28.333.48 o.v.v Project Salard..............
Al bij voorbaat dank.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten